مقاله‌ای که در پیش رو دارید توضیحی است اجمالی در بارة «فلسفة عرفان بنیان» که در سه زمینة مبانی، مؤلفه‌های درونی و نتایج مترتب بر این فلسفه مطالبی را ارائه خواهد کرد.
تقریبا چهار قرن از فلسفه صدرائی گذشته؛ و فلسفة ما، در حدود و ثغور این فلسفه گرفتار رکود و درجائی است؛ با این که زمینه شکوفائی نوبه‌نو فلسفه همواره باقی است؛ زیرا «حقیقت»، حد و مرزی ندارد؛ و ازین‌رو برای کشف «حقیقت» نیز پایانی نیست؛ پس اینک بسیار لازم است که کاروان فلسفة اسلامی- ایرانی یک گام به جلو برده شود.
فلسفه‌ نوینی که نگارنده بعد از بیش چهار دهه ممارست با مباحث فلسفی و عرفانی به آن دست‌یافته‌ام عبارت است از «فلسفة عرفان بنیان»، که بر اساس وحدت شخصی وجود شکل گرفته است؛ در شکل‌گیری مجموعة مرتبط با این فلسفه، گامهایی طی شده است؛ این گامها عبارتند از گام مبانی، گام امور عامه، گام مبانی الهیات خاص، گام الهیات خاص و گام آفرینش.
درگام مبانی به مبنای اصلی این فلسفه که نفی هر گونه کثرت از حقیقت «وجود» است و لوازمش پرداخته‌ایم.
در گام بعدی به امور عامه «وجود متجلی» که موضوع این فلسفه است پرداخته‌ایم؛ و در گام سوم مبانی الهیات خاص این فلسفه مورد بررسی قرار گرفته است؛ و در گام چهارم به خود الهیات خاص این فلسفه ورود می‌شود؛ و الهیات خاص نوینی تقریر گشته است؛ و در گام پنجم به تأثیرات این فلسفه در سایر علوم یا در مسائل علوم دیگر، به‌عنوان نتایج مترتب بر این فلسفه خواهیم پرداخت.